برگ برنده نفتی پوچ ترامپ
رئیس تارنمای آنلاین قیمت بنزین و گازوئیل در آمریکا و تحلیلگر ارشد انرژی، پاتریک دِ هان، در مورد قرارداد نفتی آمریکا و ونزوئلا میگوید، «امیدوارکننده به نظر میرسد...، اما هیچچیز یکشبه یا حتی طی چند ماه تغییر نمیکند».
ترامپ صبح امروز از قرارداد نفتی ۱۰۰ ساله با ونزوئلا خبر داد و نوشت که «این قرارداد بزرگترین قرارداد نفتی تاریخ جهان است» و هیچ هزینهای برای مالیاتدهندگان آمریکایی ندارد.
آخرین آمار رسمی که هفته گذشته منتشر شد نشان داد که ذخایر راهبردی آمریکا که برای کنترل شوکهای نفتی از آنها استفاده میشود باز هم کم شده است و این رقم در ۴۳ سال گذشته تاریخ این کشور سابقه ندارد.
اما پاترک دِ هان میگوید که برای استخراج همین نفت هم میلیاردها دلار سرمایهگذاری لازم است؛ ذخایر «اثباتشده نفتی» که با ذخایر «واقعی راهبردی آمریکا» «تفاوت زیادی» دارد. حفاری و استخراج همین نفت برآوردی زمینشناسان هم زمانبر است و درنتیجه «تغییر یکشبه در قیمت سوخت ایجاد نمیکند».
«حتی اگر نفت بیشتری وارد بازار شود، ظرفیت پالایش جهانی بهاندازهای نیست که بتواند کاهش قیمت نفت خام را به همان میزان به کاهش قیمت سوخت تبدیل کند.»
این تحلیلگر این سوال را مطرح میکند که آمریکا چگونه میتواند ادعای مالکیت یا حق بهرهبرداری از منابع طبیعی یک کشور مستقل را داشته باشد؟
مدیر برنامه انرژی آمریکای لاتین موسسه بیکر، فرانسیسکو مینَلدی، میگوید: «ما هنوز از جزئیات دقیق این توافق اطلاعی نداریم. تاکنون صحبت از یک قرارداد اجاره ۱۰۰ ساله بوده که در چارچوب نظام حقوقی ونزوئلا جایگاهی ندارد.»
این درحالیست که فعال سیاسی و نویسنده آمریکایی، ند رایان، میگوید، «جمهوریخواهان در مورد برخی از کرسیهای سنا که تصور میکردند امن هستند، دارند خودشان را به بیخیالی میزنند و خطر را نادیده میگیرند... قیمت بنزین گالنی ۴.۱۰ دلار است. جنگ ایران دارد کمرمان را میشکند.»
انتهای پیام/