نیویورکتایمز در گزارشی نوشت: چین بهعنوان بزرگترین واردکننده نفت جهان، بیش از ۷۰ درصد نفت مورد نیاز خود را از خارج تأمین میکند و حدود نیمی از واردات نفت این کشور از خاورمیانه انجام میشود و با وجود بحران اخیر، اما اقدامات پکن در سالهای گذشته، میزان آسیبپذیری این کشور در برابر ااختلالات را کاهش داده است.
چین طی سالهای گذشته با تنوعبخشی به منابع واردات نفت، ایجاد ذخایر راهبردی، کاهش تدریجی وابستگی به سوختهای فسیلی و توسعه گسترده خودروهای برقی، خود را برای مواجهه با بحرانهای احتمالی انرژی آماده کرده است. همزمان، بخش عمده تولید برق این کشور بر منابع داخلی از جمله زغالسنگ، انرژی هستهای و برقآبی متکی است و ظرفیت انرژیهای بادی و خورشیدی نیز به سرعت در حال افزایش است.
در جریان بحران اخیر پکن با استفاده از ذخایر نفتی، کاهش خرید نفت و محدود کردن صادرات برخی فرآوردههای سوختی، تلاش کرد عرضه انرژی در داخل کشور را مدیریت کند. گسترش استفاده از حملونقل عمومی و خودروهای برقی نیز موجب شد افزایش قیمت سوخت، برخلاف برخی کشورهای آسیایی، به اختلال گسترده در اقتصاد چین منجر نشود.
این تحولات جایگاه چین را در بازار جهانی انرژی نیز تغییر داده است؛ بهگونهای که کاهش خرید نفت این کشور، علاوه بر مدیریت مصرف داخلی، میتواند بر قیمت جهانی نفت و میزان فشار بر بازار انرژی تأثیر بگذارد. به این ترتیب، چین در کنار وابستگی به واردات نفت، به دلیل حجم بالای تقاضا و توانایی مدیریت مصرف، به یکی از بازیگران اثرگذار بازار جهانی انرژی تبدیل شده است.
از سوی دیگر، پکن انرژی را بخشی از قدرت ملی و رقابت راهبردی خود با آمریکا میداند و سرمایهگذاری گستردهای در انرژیهای تجدیدپذیر، انرژی هستهای، شبکههای انتقال برق، باتری و ذخیرهسازی انرژی انجام داده است. این سیاست در شرایطی اهمیت بیشتری پیدا میکند که صنایع پیشرفته، مراکز داده و فناوریهایی مانند هوش مصنوعی به انرژی پایدار و قابل اتکا نیاز دارند.
بر اساس ارزیابی نیویورکتایمز، بحران اخیر بیش از آنکه صرفاً آزمونی برای ذخایر نفتی چین باشد، آزمونی برای راهبرد بلندمدت امنیت انرژی این کشور بود؛ آزمونی که نشان داد پکن در حال حرکت از الگوی «امنیت از طریق تأمین نفت» به سمت الگویی گستردهتر مبتنی بر تنوع منابع انرژی، برقیسازی، ذخایر راهبردی و توسعه زیرساختهای انرژی است.
این روند میتواند در سالهای آینده به یکی از مؤلفههای مهم رقابت صنعتی و فناورانه چین و آمریکا تبدیل شود؛ زیرا توانایی تأمین انرژی پایدار، ارزان و قابل اتکا، به عاملی تعیینکننده در قدرت اقتصادی و فناورانه کشورها تبدیل خواهد شد.
انتهای پیام/