ماجرای تغییر مدیریت در هلدینگ خلیج فارس هنوز تمام نشده است/ ایستادگی پاکنژاد مقابل شبکههای نفوذ
به نقل از جهاننیوز، ماجرای تغییر مدیریت هلدینگ خلیج فارس هنوز به پایان نرسیده، اما تا همینجا یک واقعیت مهم در این مناقشه مدیریتی آشکار شده است: محسن پاکنژاد، بیش از آنکه وارد یک رقابت بر سر یک صندلی شده باشد، در برابر یک شبکه قدیمی از مناسبات مدیریتی و اقتصادی ایستاده است؛ ایستادگیای که هزینههای خود را نیز داشته، اما نشان داده وزیر نفت حاضر نیست برای حفظ آرامش ظاهری، از اصول مدیریتی خود عقبنشینی کند.
وزیر نفت دولت مسعود پزشکیان از متن صنعت نفت آمده، مراتب مدیریتی را پلهپله و در میدانهای عملیاتی طی کرده و یک مدیر تکنوکرات و توسعهگراست. او صنعت نفت را عرصهای برای توسعه، افزایش بهرهوری، بیاثر کردن تحریمها و بازگشت به دوران اوج و نه محلی برای توزیع نفوذ و منافع میان جریانهای سیاسی و اقتصادی میخواهد.
واقعیت این است که در این ماجرا بیش از گذشته جدایی مسیر مدیریت پاکنژاد از جریان شریعتمداری آشکار شده است. جدایی بین مدیریت توسعه گرا و عملیاتی با مدیریت جریانی و سیاسی.
اتفاقات هلدینگ عملاً نشان داد که وزیر نفت برای اصلاح مدیریت این بنگاه بزرگ، حاضر به ورود به تقابل با جریانی شده که سالها از حضور در ساختارهای مدیریتی بهره برده است.
اما مسئله مهمتر چسبندگی شریعتمداری به جایگاه و تلاش برای حفظ صندلی مدیریت است؛ موضوعی که در رفتار و مواضع مطرحشده پیرامون مدیریت هلدینگ به یکی ازرسشهای اصلی تبدیل شده است.
هنگامی که مدیری با وجود پایان یافتن شرایط طبیعی و قانونی مسئولیت، همچنان برای حفظ جایگاه خود تلاش میکند و هر راهی برای به تاخیر انداختن تغییر را میآزماید، مسئله دیگر صرفاً یک اختلاف مدیریتی نیست بلکه آزمونی برای نظام حکمرانی برای اصلاح روندهاست.
از این منظر، ماجرای هلدینگ برای پاکنژاد تنها یک پرونده مدیریتی نیست؛ بلکه نشانهای از ایستادگی او بر مدل مدیریتی مورد حمایت دولت چهاردهم است. حمایت مسعود پزشکیان از وزیر نفت نیز درهمین چارچوب قابل فهم است: اصلاح صنعت نفت بدون مقابله با شبکههای نفوذ و بدون مدیرانی که در برابر فشارها استوار بایستند، ممکن نیست.
هلدینگ هنوز به ایستگاه پایانی نرسیده است، اما یک چیز روشن شده؛ پاکنژاد نشان داده که حاضر نیست مدیریت صنعت نفت را به ملاحظات جریانهای سیاسی و اقتصادی گره بزند. شاید همین ویژگی، مهمترین دلیل فشارهایی باشد که در این مسیر متحمل شده و در عین حال، مهمترین دلیل تداوم حمایت دولت از اوست.
انتهای پیام/