غارهای نگهداری نفت آمریکا در خطر فروریختن
ذخایر استراتژیک نفت آمریکا برای اولین بار از اوایل دهه ۱۹۸۰ به زیر ۳۰۰ میلیون بشکه سقوط کرده است.
این کاهش شدید که در پی آزادسازی ۱۷۲ میلیون بشکه نفت در واکنش به اختلال عرضه ناشی از جنگ با ایران رخ داده، نگرانیهای جدی درباره آسیب به غارهای نمکی محل نگهداری نفت برانگیخته است.
بر اساس دادههای وزارت انرژی آمریکا، حجم نفت موجود در ذخیره استراتژیک که در ۶۰ غار نمکی در اعماق زمین در سواحل خلیج مکزیک قرار دارد، به پایینترین سطح چهار دهه اخیر رسیده است.
پیشبینی میشود پس از اتمام روند برداشت، این ذخیره به حدود ۲۴۳ میلیون بشکه کاهش یابد.
کارشناسان هشدار دادهاند که تخلیه سریع نفت از این غارها میتواند به ساختار آنها آسیب جدی وارد کند و توانایی آمریکا را برای مقابله با شرایط اضطراری انرژی در آینده با مخاطره مواجه سازد.
وزارت انرژی آمریکا اعلام کرده که برای مدیریت ایمن غارها، حداقل ۷۰ میلیون بشکه نفت باید در آنها باقی بماند، اما این رقم مورد مناقشه است.
سقوط آزاد ذخایر نفتی آمریکا به زیر ۳۰۰ میلیون بشکه
آموس هوخشتاین، مشاور ارشد انرژی دولت بایدن، به سیانبیسی گفت که باور به امکان کاهش ذخیره به ۷۰ میلیون بشکه بیمعنی است و در چنین سطحی، احیای ذخیره تقریباً غیرممکن خواهد بود.
وی پیشتر نیز هشدار داده بود که کاهش ذخیره به زیر ۳۰۰ میلیون بشکه به غارها آسیب فیزیکی وارد میکند.
با این حال، وزارت انرژی آمریکا ادعاهای مربوط به خطر ریزش غارها را بیاساس خوانده و اعلام کرده که غارها همواره پر هستند و تنها نسبت نفت و آب در آنها تغییر میکند.
دولت ترامپ نیز تأکید کرده که این دارایی حیاتی را به طور مسئولانهای مدیریت میکند.
نگرانیها فراتر از یک طیف سیاسی است. قانونگذاران جمهوریخواه نیز زمانی که دولت بایدن در سال ۲۰۲۲ رکورد ۱۸۰ میلیون بشکه نفت آزاد کرد، چنین هشدارهایی را مطرح کرده بودند.
در آن زمان ذخایر به زیر ۳۵۰ میلیون بشکه سقوط کرد و پس از آن تا حدود ۴۱۵ میلیون بشکه قبل از جنگ ایران دوباره پر شد.
غارهای نفتی پس از ۴۰ سال و دهها بار برداشت، دیگر تاب تحمل ندارند
گزارش دفتر پاسخگویی دولت آمریکا (GAO) در ماه مه (اردیبهشت و خرداد گذشته) نشان میدهد که برداشتهای مکرر و پر کردن مجدد، میتواند دیوارههای نمکی را فرسایش داده و منجر به اشکال نامطلوب در غارها شود.
هرچند پس از برداشت ۲۰۲۲ اکثر غارها در وضعیت بسیار خوب بودند، اما هر سیکل برداشت، حجم غار را افزایش داده و فاصله بین غارها را کاهش میدهد که در نهایت دوام طولانیمدت آنها را به خطر میاندازد.
از منظر فنی، فرآیند خارج کردن نفت به این صورت است که اپراتورها آب را به کف غارها تزریق کرده و نفت را به سمت بالا هدایت میکنند.
صیدارت میسرا، استاد مهندسی نفت دانشگاه تگزاس، توضیح میدهد که ۷۰ میلیون بشکه، حداقل فیزیکی برای حفظ لولهها در درون نفت است، اما کف عملیاتی ایمن بین ۲۵۰ تا ۳۰۰ میلیون بشکه است.
وی هشدار داده که در سطوح فعلی، یکپارچگی غارها و توانایی عملیاتی به شدت در معرض ریسک بالایی قرار دارد.
به گفته میسرا، زمانی که موجودی به زیر ۳۰۰ میلیون بشکه میرسد، ذخیره استراتژیک توانایی پمپاژ سریع را از دست میدهد و احتمال آسیب به لولهها و پمپها افزایش مییابد.
همچنین تزریق آب شیرین در طول برداشتهای سریع، دیوارههای نمکی را حل کرده و سقفی ناپایدارتر ایجاد میکند و ستونهای نمکی جداکننده غارها را نازک میسازد که خطر ریزش ساختاری را افزایش میدهد.
یک طوفان خلیج مکزیک، کافی است تا آمریکا را در بحران انرژی فرو ببرد
میسرا همچنین اشاره کرده که این ذخیره در اصل برای پنج برداشت کامل طراحی شده بود، اما در ۴۰ سال گذشته دهها بار مورد استفاده قرار گرفته است.
تزریق مکرر آب و استخراج نفت، باعث تغییر شکل شدید غارها، شتاب گرفتن ریزش نمک از سقف و تضعیف یکپارچگی ساختاری این تأسیسات رو به پیری شده است.
در گزارش دفتر پاسخگویی دولت آمریکا به نقل از مقامات وزارت انرژی آمده که آنها زیرساختهای ذخیره استراتژیک نفت را با «چسب نواری» سر پا نگه داشتهاند و مشخص نیست این وضعیت چقدر دوام میآورد.
بر اساس این گزارش، تا دسامبر سال آینده، بیش از یک چهارم از کل نفت ذخیره شده در این تأسیسات به دلیل مشکلات فنی و تعطیلی برخی از غارها، برای برداشت و استفاده در دسترس نخواهد بود.
تحلیلگران مؤسسه مشاوره انرژی رپیدان نیز برآورد کردهاند که این ذخیره استراتژیک دارای یک «کف نرم» در حدود ۱۷۰ میلیون بشکه است و پایینتر از این رقم، به دلیل محدودیتهای ناشی از یکپارچگی غارها و فرسودگی زیرساختهای پمپاژ، عملاً امکان ادامه برداشت وجود نخواهد داشت.
آموس هوخشتاین، مشاور ارشد انرژی دولت پیشین آمریکا، در پایان با اشاره به سطح فعلی ذخایر که اکنون زیر ۳۰۰ میلیون بشکه قرار دارد، هشدار داده که وقوع یک طوفان شدید در ایالتهای فلوریدا یا لوئیزیانا میتواند آمریکا را در موقعیتی بسیار دشوار و آسیبپذیر قرار دهد.
به گفته وی، در چنین شرایطی نه تنها سرعت جریان نفت به شدت کاهش مییابد، بلکه کل کشور در معرض خطر جدی و بیسابقهای از نظر تأمین انرژی قرار خواهد گرفت.
انتهای پیام/