«رئیس سازمان هواشناسی از احتمال ۷۰ درصدی وقوع پاییز پربارش خبر داده»، این یعنی بارش پیشرو بیش از آنکه پایان بحران آب باشد، یک فرصت محدود برای مدیریت بهتر منابع آب است.
سازمان جهانی هواشناسی (WMO) اخیراً اعلام کرده که احتمال شکلگیری پدیده النینو در تابستان ۲۰۲۶ حدود ۸۰ درصد است و این احتمال تا پاییز و زمستان به بیش از ۹۰ درصد میرسد.
النینو که با گرم شدن غیرعادی آب اقیانوس آرام شناخته میشود، معمولاً بارش پاییز و زمستان ایران را افزایش میدهد.
هر قطره باران باید به ذخیره تبدیل شود
مهمترین فرصت پیشرو، استفاده از بارش برای تقویت منابع آب زیرزمینی و سطحی است. آبگیری سدها، اجرای طرحهای آبخیزداری و پخش سیلاب و تغذیه مصنوعی آبخوانها میتواند بخشی از بارش را برای ماههای خشک آینده حفظ کند.
در واقع، هدف نباید فقط عبور از یک پاییز پربارش باشد؛ باید بارش چند ماهه را به ذخیرهای برای تابستان و سالهای بعد تبدیل کرد. این موضوع بهویژه برای آبخوانهایی که طی سالهای خشکسالی افت کردهاند، اهمیت بیشتری دارد.
فرصت بارندگی را به کشاورزی هم برسانیم
بارش مناسب میتواند برای کشاورزی نیز یک فرصت باشد، اما افزایش تولید باید با الگوی کشت و ظرفیت واقعی منابع آب هماهنگ شود. تسهیل تأمین نهادهها، کاهش بروکراسی و حمایت هدفمند از کشت محصولات راهبردی میتواند به استفاده بهتر از رطوبت خاک و بارشهای پاییز و زمستان کمک کند.
خبر خوب هواشناسی، بدون مدیریت آب کافی نیست
احتمال ۷۰ درصدی پاییز پربارش یک خبر امیدوارکننده است، اما پیشبینی فصلی، تضمین بارندگی نیست و باید بهصورت مستمر بهروزرسانی شود. از طرف دیگر، حتی تحقق این پیشبینی نیز بحران انباشته آب کشور را یکباره حل نمیکند.
اکنون فرصت سیاستگذار، آمادهسازی پیش از بارش و مدیریت آب پس از بارش است؛ از پیشگیری سیلاب و تقویت زیرساختها تا ذخیره آب در سدها و آبخوانها.
اگر باران ببارد، اما نتوانیم آن را مدیریت کنیم، بخش بزرگی از این فرصت از دست خواهد رفت. اما اگر آماده باشیم، پاییز پربارش میتواند بخشی از خسارت سالهای خشکسالی را جبران و ذخایر آبی کشور را تقویت کند.
انتهای پیام/