هیدروژن سبز؛ فرصت صادراتی جدید ایران یا چالش سرمایه‌گذاری عظیم؟

هیدروژن سبز به‌سرعت در حال تبدیل شدن به کالای استراتژیک انرژی است. ایران با پتانسیل خورشیدی و بادی بالا و منابع گازی عظیم می‌تواند تولیدکننده مهم هیدروژن سبز و آبی باشد؛ اما مسیر سرمایه‌گذاری، زیرساخت صادرات و مقررات هنوز پر از ابهام است.

کد خبر: ۳۷۶۲

تاریخ: ۲۴ آذر ۱۴۰۴ - ۰۹:۱۰

هیدروژن سبز از الکترولیز آب با برق تجدیدپذیر تولید می‌شود و هیدروژن آبی از گاز طبیعی همراه با جمع‌آوری و ذخیره‌سازی CO۲. بازار جهانی برای هیدروژن در صنایع سنگین، حمل‌ونقل دریایی و تولید فولاد بدون کربن به‌سرعت در حال رشد است. ایران با داشتن خورشید و باد و برق ارزان از منابع فسیلی، می‌تواند وارد این بازار شود، اما نیاز به نقشه راه، زیرساخت صادراتی (LNG-like carriers for H۲ or ammonia) و سرمایه‌گذاری دارد.

مزیت‌ها

تابش و پتانسیل بادی بالا

دسترسی به منابع آب در برخی مناطق ساحلی

تجربه در صنعت گاز و زیرساخت‌های صادراتی

موانع

هزینه اولیه بالای الکترولایزر‌ها

نیاز برق قابل‌تأمین از منابع تجدیدپذیر یا کم‌کربن

نیاز به مقررات صادراتی و استاندارد‌های بین‌المللی

سناریو‌های عملی توسعه

سناریوی الف: تولید هیدروژن آبی در کوتاه‌مدت

استفاده از گاز موجود و توسعه CCS برای شروع سریع صادرات به بازار‌های منطقه.

سناریوی ب: توسعه مزارع خورشیدی و الکترولیز در سواحل جنوب

تولید هیدروژن سبز با صادرات به‌صورت آمونیاک یا هیدروژن مایع.

سناریوی ج: مدل ترکیبی و خوشه‌های صنعتی

ایجاد خوشه‌های هیدروژن در کنار پالایشگاه‌ها و پتروشیمی‌ها برای استفاده داخلی و صادراتی.

هیدروژن می‌تواند یک فرصت صادراتی بزرگ برای ایران باشد ولی نیازمند برنامه‌ریزی بلندمدت، سرمایه‌گذاری عظیم و همکاری بین‌المللی است. شروع با پروژه‌های نمونه و مقیاس‌پذیر، گام منطقی و کم‌ریسک است.

انتهای پیام/