به نقل از فیوچریسم، یک شرکت چینی قرار است سامانهای صنعتی بسازد که سالانه بین ۱۰ تا ۵۰ هزار تن پلاستیک دورریختنی را به خوراک مورد استفاده برای تولید سوخت پایدار هوانوردی تبدیل میکند؛ پروژهای که میتواند بازیافت پلاستیک را به یکی از مسیرهای تأمین سوخت صنعت هوانوردی تبدیل کند.
شرکت چینی «نیوتک» اعلام کرده قراردادی بزرگ با یک شرکت انرژی بینالمللی منعقد کرده است تا یک خط تولید صنعتی پیوسته برای تبدیل ضایعات پلاستیکی به سوخت پایدار هوانوردی ایجاد کند. نام شرکت طرف قرارداد اعلام نشده، اما ظرفیت اعلامشده پروژه بین ۱۰ هزار تا ۵۰ هزار تن در سال خواهد بود.
فناوری اصلی این پروژه «پیرولیز» یا تجزیه حرارتی است. در این فرایند، پلاستیک در محیطی بدون اکسیژن و در دمای بالا تجزیه میشود تا مواد هیدروکربنی قابل استفاده به دست آید. این مواد سپس میتوانند پس از پالایش و فرایندهای تکمیلی، به خوراک مورد نیاز برای تولید سوخت هوانوردی تبدیل شوند.
نکته مهم این پروژه، مقیاس صنعتی و تلاش برای سادهتر کردن زنجیره پردازش است. این شرکت میگوید سامانه طراحیشده میتواند انواع مختلفی از پلاستیکها از جمله پلیاتیلن، پلیپروپیلن، نایلون و پلاستیکهایایبیاس را پردازش کند و برای ورود این مواد به فرایند، به پیشتصفیه پیچیدهای مانند شستوشو، جداسازی یا خشککردن نیاز نداشته باشد.
این ویژگی از آن جهت اهمیت دارد که یکی از مشکلات بازیافت پلاستیک، هزینه و پیچیدگی جداسازی و آمادهسازی انواع مختلف زباله است. اگر این فناوری بتواند این مرحله را در مقیاس بزرگ ساده کند، مقدار بیشتری از پلاستیکهای دورریختنی میتواند مستقیماً وارد چرخه تولید مواد اولیه سوخت شود.
البته هدف نهایی پروژه، تولید مستقیم سوخت در همان مرحله پیرولیز نیست. این فرایند ابتدا پلاستیک را به محصولات هیدروکربنی تبدیل میکند و مواد حاصل باید برای رسیدن به مشخصات مورد نیاز سوخت هوانوردی، تحت مراحل پالایش و فرآوری قرار بگیرند. بنابراین، موفقیت تجاری چنین پروژهای به عملکرد کل زنجیره، از دریافت زباله تا تولید سوخت نهایی، وابسته است.
اهمیت این فناوری همزمان با افزایش تقاضا برای «سوخت پایدار هوانوردی» بیشتر شده است. صنعت هواپیمایی به دنبال جایگزینهایی برای سوخت جت مبتنی بر نفت است و سوخت پایدار را میتوان از منابع مختلفی مانند مواد گیاهی، چربی حیوانی و روغن مصرفشده آشپزی تولید کرد. اما منابعی مانند روغن پختوپز نیز محدودند و رقابت برای تأمین آنها افزایش یافته است.
اتحادیه اروپا نیز برای افزایش استفاده از سوخت پایدار هوانوردی هدفگذاری کرده است؛ طبق مقررات این اتحادیه، سهم این سوخت در ترکیب سوخت هواپیماها از سال ۲۰۳۰ به حداقل ۶ درصد میرسد و تا سال ۲۰۵۰ باید به ۷۰ درصد برسد. چنین اهدافی باعث شده صنعت انرژی به دنبال منابع جدید و متنوع برای تولید سوخت پایدار باشد.
با وجود این، تبدیل پلاستیک به سوخت را نباید بهسادگی معادل «سوخت کاملاً پاک» دانست. پیرولیز به انرژی نیاز دارد و محصول نهایی نیز در هواپیما مصرف میشود و هنگام سوختن، کربن وارد جو خواهد شد. مزیت اصلی چنین رویکردی بیشتر در استفاده مجدد از یک جریان عظیم زباله و جایگزین کردن بخشی از منابع نفتی اولیه است، نه حذف کامل انتشار کربن.
نیوتک میگوید نزدیک به چهار دهه روی فناوری پیرولیز کار کرده و تجربه اجرای پروژههای صنعتی را در اختیار دارد. این شرکت معتقد است اجرای مداوم فرایند در مقیاس بزرگ یکی از چالشهای اصلی چنین سامانههایی است و پروژه جدید میتواند آزمایشی مهم برای تبدیل پیرولیز پلاستیک به یک زنجیره صنعتی گستردهتر باشد.
اگر این خط تولید طبق برنامه به بهرهبرداری برسد، چین یکی از نمونههای بزرگ استفاده صنعتی از پلاستیک دورریختنی برای تأمین مواد اولیه سوخت هوانوردی را در اختیار خواهد داشت. اهمیت پروژه در همین نقطه است: زبالهای که معمولاً پایان مسیر مصرف یک محصول محسوب میشود، قرار است دوباره وارد چرخه صنعتی شود و این بار بخشی از زنجیره تأمین سوخت هواپیما را تشکیل دهد.
انتهای خبر/