دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در نشستی غیرعلنی با مدیران شرکتهای پالایش نفت و توزیعکنندگان سوخت، از آنها خواسته است تا تولید بنزین و گازوئیل را افزایش دهند.
این فشار در حالی وارد میشود که قیمت بنزین در آمریکا به بیش از ۴ دلار در هر گالن رسیده و نگرانیهای جدی درباره هزینههای زندگی و تأثیر آن بر انتخابات میاندورهای نوامبر (آبان ماه) ایجاد کرده است.
به گزارش بلومبرگ، حدود دوازده مدیر ارشد از شرکتهای پالایش و توزیع سوخت از جمله ماراتون پترولیوم، والرو انرژی، پیبیاف انرژی و دیلیک یواس هولدینگز در این نشست حضور داشتند.
نکته قابل توجه اینکه مدیران پالایشگاهها نیز در این جلسه گلایههایی را مطرح کردهاند. آنها به ترامپ گفتهاند که قوانین فدرال برای ترکیب سوختهای زیستی با بنزین، یکی از عوامل افزایش قیمت در جایگاههای سوخت است.
بر اساس این قانون، پالایشگران موظفند اتانول تولیدشده از ذرت، بیودیزل تولیدشده از سویا و سایر سوختهای جایگزین را با بنزین و گازوئیل مخلوط کنند. برخی از مدیران، سهمیههای تعیینشده را غیرقابلدستیابی خوانده و آن را عاملی برای افزایش قیمت بنزین معرفی کردهاند.
نقش کلیدی تنگه هرمز در افزایش قیمت بنزین آمریکا
جنگ آمریکا با ایران و اختلال در عبور و مرور نفتکشها از تنگه هرمز، عامل اصلی افزایش قیمت جهانی نفت و بنزین در بازار داخلی آمریکا عنوان شده است.
پیش از آغاز جنگ، حدود ۲۰ درصد از محمولههای نفتی جهان از این تنگه عبور میکرد. با شروع درگیریها، تردد نفتکشها به شدت محدود شده و بر اساس گزارشها، روز دوشنبه تنها پنج کشتی تجاری از این آبراه عبور کردهاند.
برآوردها حاکی از آن است که این جنگ باعث کاهش حدود ۸۰۰ هزار بشکهای در روز عرضه نفت شده است.
قیمت بنزین در آمریکا نسبت به زمان آغاز جنگ در ۲۸ فوریه، حدود یک دلار در هر گالن افزایش یافته و به بالاترین سطح فصلی تاریخ رسیده است.
بنزین به طور متوسط بیش از ۴.۱۰ دلار در هر گالن به فروش میرسد، در حالی که پیش از آغاز جنگ، قیمت هر گالن حدود ۲.۹۸ دلار بود. قیمت بنزین اگرچه از اوج بیش از ۴.۵۰ دلاری در ماه مه کاهش یافته، اما همچنان بالاتر از سطح قبل از جنگ باقی مانده است.
معمای نفت ونزوئلا برای پالایشگاههای آمریکا
ترامپ برای جبران کمبود نفت ناشی از جنگ با ایران، به دنبال افزایش واردات نفت از ونزوئلا است. بر اساس توافق، آمریکا کنترل ۱۷ میدان نفتی با ذخیره ۶۵ میلیارد بشکه را به مدت ۱۰۰ سال در اختیار میگیرد.
اما نفت ونزوئلا از نوع سنگین و ترش با گوگرد بالا است که به پالایشگاههای بسیار پیچیده نیاز دارد. در مقابل، نفت شیل آمریکا عمدتاً سبک و شیرین است. بسیاری از پالایشگاههای آمریکا در سواحل خلیج مکزیک برای پردازش نفت سنگین ساخته شدهاند، اما کمتر از نیمی از آنها چنین تجهیزاتی دارند.
فیلیپ ورلگر، کارشناس انرژی، میگوید نفت ونزوئلا بیشتر به درد تولید قیر آسفالت میخورد، نه بنزین. رومل اوتس نیز معتقد است حتی با لغو تحریمها، این نفت فقط با سایر نفتهای سنگین وارداتی رقابت میکند و تأثیر چندانی بر قیمت بنزین ندارد.
کمبود ظرفیت پالایش نفت در آمریکا
با وجود تأثیر جنگ بر کاهش عرضه نفت از تنگه هرمز، مشکل اصلی افزایش قیمت بنزین در آمریکا، صرفاً کمبود نفت خام نیست، بلکه کمبود ظرفیت پالایش نیز هست. پالایشگاههای آمریکا در هفتههای اخیر با بیش از ۹۷ درصد ظرفیت کار کردهاند که بالاترین میزان در حدود هشت سال اخیر است.
با این حال، مدیران صنعت پالایش تمایل چندانی به سرمایهگذاری برای احداث پالایشگاههای جدید ندارند. دلیل این امر، هزینههای سرسامآور (چندین میلیارد دلار) و دوره ساخت طولانی (۳ تا ۵ سال) است.
همچنین صنعت نفت آمریکا از دههها قبل روند تعطیلی پالایشگاهها را آغاز کرده و از سال ۱۹۸۲ تاکنون، ۱۲۸ پالایشگاه تعطیل شده است. جدیدترین پالایشگاه ساختهشده در آمریکا نیز مربوط به سال ۱۹۷۷ است. در چنین شرایطی، جایگزین کردن یک بشکه نفت با بشکه دیگر، ظرفیت پالایش را افزایش نمیدهد و مشکل اصلی یعنی نبود ظرفیت کافی برای تبدیل نفت خام به بنزین را حل نمیکند.
رابرت کمپبل، تحلیلگر ارشد انرژی، در این باره میگوید: «هیچ شرکتی به خاطر سه ماه سود رکوردشکن، چندین میلیارد دلار سرمایهگذاری نمیکند. آیا واقعاً فکر میکنید دوباره شرایطی پیش میآید که روسیه مورد حمله قرار گیرد، در خاورمیانه بحران باشد و صادرات چین متوقف شود؟».
انتهای پیام/