چرا پاکستان محموله الانجی را رد کرد؟
پاکستان تنها پیشنهاد دریافتشده در مناقصه اضطراری خود را که از سوی شرکت بریتیش پترولیوم با قیمت ۲۷ دلار به ازای هر میلیون واحد حرارتی بریتانیا ارائه شده بود، رد کرد. این قیمت سه برابر نرخهای پیش از جنگ و بسیار فراتر از توان اقتصادی این کشور ارزیابی شد؛ در حالی که نرخ جهانی الانجی حدود ۲۳ دلار بود. دولت پاکستان بلافاصله مناقصه جدیدی برای تأمین ۱۴۰ هزار مترمکعب گاز منتشر کرد.
آشفتگی قیمتها مستقیماً بر صنعت برق پاکستان سایه انداخته و هزینههای تولید برق در ماه ژوئیه نسبت به سال گذشته ۳۸ درصد جهش کرده است. ریشه این بحران در خروج اجباری پاکستان از قراردادهای بلندمدت با «قطر انرژی» و حرکت به سمت بازار پرنوسان اسپات نهفته است. پس از تمدید وضعیت فورسماژور از سوی قطر به دلیل محدودیتهای تنگه هرمز، پاکستان دسترسی به محمولههای منظم خود را از دست داد.
نتیجه مستقیم این اختلال، کمبود شدید گاز و اعمال خاموشیهای سراسری در شهرهای بزرگ پاکستان بوده است؛ بهگونهای که در برخی نقاط کراچی، شهروندان با قطعیهای تا ۲۴ ساعت مواجه شدهاند. پاکستان با رد این محموله گرانقیمت، عملاً خطر تعمیق بحران خاموشیها را به جای پرداخت هزینههای سرسامآور انرژی پذیرفته است.
انتهای پیام/