کشورهای آسیایی زیر بار خواسته نفتی عربستان نرفتند

تنش‌های دریایی در منطقه اکنون به جایی رسیده که خریداران بزرگ نفت عربستان، دیگر حاضر به پذیرش محموله‌های خود در آب‌های خطرناک دریای سرخ نیستند.

بلومبرگ در گزارشی جدید از اعتراض پالایشگاه‌های آسیایی به درخواست آرامکو برای تحویل نفت از بندر ینبع واقع در ساحل دریای سرخ خبر داده است.

به گزارش بلومبرگ، مشکل اصلی این است که شرکت‌های پالایشی در آسیا به سختی می‌توانند کشتی‌هایی پیدا کنند که حاضر باشند برای بارگیری نفت، وارد دریای سرخ شوند. این منطقه به دلیل حملات پهپادی و تهدیدات علیه کشتی‌های مرتبط با عربستان، به یکی از خطرناک‌ترین نقاط جهان برای کشتیرانی تبدیل شده است. 

به همین دلیل، پالایشگاه‌ها ترجیح می‌دهند محموله‌های خود را در نقاط امن‌تری تحویل بگیرند تا هم از ریسک حملات جلوگیری کنند و هم هزینه‌های بیمه و حمل را کاهش دهند.

درخواست پالایشگاه‌ها از آرامکو

بر اساس اظهارات چند تاجر که خواستند نامشان فاش نشود، حداقل دو شرکت پالایشی آسیایی از آرامکو درخواست کرده‌اند که اجازه دهد محموله‌های خریداری‌شده خود را از بندر سیدی کریر در مصر تحویل بگیرند.

این بندر در سواحل دریای مدیترانه قرار دارد و مسیر آن برای کشتی‌ها بسیار امن‌تر از دریای سرخ محسوب می‌شود. این درخواست برای محموله‌هایی مطرح شده که طبق قرارداد‌های بلندمدت، قرار است در ماه سپتامبر (شهریور) تحویل داده شوند.

افزایش هزینه‌ها و احتمال لغو قرارداد‌ها

تاجران بلومبرگ همچنین گفته‌اند که ممکن است یکی از این دو شرکت، سهمیه ماهانه خود را به کلی لغو کند. 

دلیل این تصمیم، هزینه‌های بسیار بالای حمل نفت خام از سیدی کریر به آسیا از طریق مسیر‌های جایگزین مانند دماغه امید نیک در جنوب آفریقا است. 

اگرچه آرامکو با تغییر محل تحویل برخی محموله‌ها به بندر مصر موافقت کرده، اما هزینه‌های اضافی حمل، برای پالایشگاه‌ها به صرفه نیست و ممکن است آنها را ناچار به انصراف از خرید کند.

بر اساس اطلاعات موجود، آرامکو از پالایشگاه‌های ژاپن و کره جنوبی خواسته است که محموله‌های خود را از سیدی کریر تحویل بگیرند. اما از بیشتر پالایشگاه‌های چین، تایوان و هند خواسته شده که همچنان نفت را از بندر ینبع دریافت کنند. این نشان می‌دهد که آرامکو به دنبال مدیریت خطرات و توزیع ریسک میان مشتریان خود است، اما همه خریداران از این تقسیم‌بندی راضی نیستند.

انعطاف‌پذیری در قرارداد‌های بلندمدت

بلومبرگ توضیح داده که شرکت‌های پالایشی، نفت عربستان را بر اساس قرارداد‌های سالانه خریداری می‌کنند.

این قرارداد‌ها به خریداران اجازه می‌دهد در صورت نیاز، مقدار خرید ماهانه خود را کاهش دهند یا حتی به کلی لغو کنند. 

این انعطاف‌پذیری به پالایشگاه‌ها کمک می‌کند تا در شرایط بحرانی مانند حالا، بتوانند تصمیمات بهتری برای مدیریت هزینه‌های خود بگیرند. 

با این حال، هنوز مشخص نیست که آرامکو چه مقدار نفت برای بارگیری در ماه سپتامبر اختصاص داده و چند درصد از مشتریان ممکن است از خرید انصراف دهد.

جالب اینجاست که آرامکو قیمت نفت خام خود را برای مشتریان آسیایی در ماه سپتامبر به پایین‌ترین سطح از سال ۲۰۲۰ کاهش داده است. 

این اقدام می‌تواند یک مشوق برای خریداران باشد، اما نکته مهم این است که این تخفیف فقط برای محموله‌هایی اعمال می‌شود که از بندر رأس تنوره در خلیج فارس بارگیری شوند.

محموله‌هایی که از سایر بنادر مانند ینبع یا سیدی کریر بارگیری می‌شوند، هزینه‌های حمل و نقل اضافی دارند که قیمت نهایی را برای پالایشگاه‌ها بالا می‌برد.

بر اساس این گزارش، بحران دریای سرخ نه تنها صادرات نفت عربستان را با اختلال مواجه کرده، بلکه روابط تجاری و قراردادی میان بزرگترین صادرکننده نفت جهان و مشتریان اصلی آن را نیز تحت تأثیر قرار داده است. 

اگر این روند ادامه یابد، ممکن است کاهش بیشتر صادرات نفت عربستان به آسیا و افزایش قیمت نفت در بازار‌های جهانی رخ دهد. همچنین، پالایشگاه‌های آسیایی ممکن است به دنبال تأمین‌کنندگان جایگزین مانند روسیه یا کشور‌های آفریقایی باشند تا وابستگی خود به نفت عربستان را کاهش دهند.

انتهای پیام/