مصرف روزانه بنزین به حدود ۱۳۵میلیون لیتر رسیده و تولید داخلی کمتر از این میزان است. دولت سه سناریو را بررسی میکند: نخست، محدودکردن عرضه به میزان تولید داخلی که قیمت را لزوما تغییر نمیدهد، اما میتواند صف و محدودیت دسترسی ایجاد کند.
دوم، حفظ سهمیه یارانهای و عرضه مصرف مازاد با نرخ غیر یارانهای؛ موفقیت آن به تعیین دقیق سهمیه، نرخ و حمایت از خانوارها وابسته است.
سوم، جداسازی یارانه از خودرو، تخصیص بخشی از سوخت به حملونقل عمومی بر اساس پیمایش و توزیع بخشی میان همه مردم؛ مدلی که به زیرساخت اطلاعاتی و سامانههای هوشمند نیاز دارد.
حل ناترازی فقط با تغییر قیمت ممکن نیست و به مقابله با قاچاق، هوشمندسازی سهمیهها، اصلاح مصرف، ارتقای استاندارد خودرو، نوسازی ناوگان و توسعه حملونقل عمومی نیاز دارد.
تعدد نهادهای تصمیمگیر و توقف طرح بنزین ۸۷هزار تومانی کرمان نیز خطر تصمیمگیری جزیرهای را نشان داد.
اطلاعرسانی، شفافیت و پرهیز از غافلگیری مردم برای حفظ سرمایه اجتماعی ضروری است.
انتهای پیام/