بر اساس دادههای پایگاه اطلاعاتی مچ اوسینت، شناوری که دیروز در کریدور جنوبی تنگه هرمز، نزدیک سواحل عمان، هدف اصابت پرتابه قرار گرفت، در حال خروج از خلیجفارس و هماهنگ با آمریکا بود.
درست در لحظهای که کشتی هدف قرار گرفت، ۵ فروند سوخترسان نظامی آمریکایی در آسمان تنگه هرمز دیدهشدن.
هواپیماهایی که هر یک توان تأمین سوخت دهها جنگنده را دارند، اما اسکادرانهای هوایی واشنگتن، با وجود این حضور پر سر و صدا، جرئت هیچ واکنش نظامی پیدا نکردند.
از آغاز جنگ موسوم به رمضان، آمریکا بارها کوشیده است قفل تنگه را بشکند.
از پروژه آزادی گرفته تا مانورهای پنهان، اما تمام این تلاشها با شکستی مفتضحانه روبهرو شده است.
در میدان تحلیل، دو روایت کاملاً متضاد شنیده میشود. کارشناس اقتصادی احمد رمضانی تأکید دارد که تنگه هرمز نباید به دو بخش ایرانی و عمانی تقسیم شود و عبور امن و رایگان برای هم کشورها باید تضمین گردد.
در سوی دیگر، اقتصاددان خسرو منصوری پاسخی قاطع دارد: تأمین امنیت و سرعت در این آبراه حیاتی، سالانه هزینهای گزاف تحمیل میکند و قوانین بینالمللی به کشوری که این خدمت را ارائه میدهد، اجازه میدهد هزینه آن را دریافت کند، این برای ایران میتواند منبعی از درآمد ارزی باشد.
والاستریت ژورنال بهتازگی فاش کرده که ایران طرحی مشابه تنگه داردانل را در دست اجرا دارد؛ طرحی که میتواند سالانه نزدیک به ۴۰ میلیارد دلار عایدی داشته باشد. رقمی که چشمان بسیاری را خیره میکند.
تیم مذاکرهکننده ایرانی، اما از واژهای جدید استفاده میکند: «ترتیبات ایرانی» که شامل مجوز، مسیر، و بهای خدمات است.
اقتصاددان محمد پورشبان این ترتیبات را نه تنها یک سازوکار اقتصادی، که بازدارندهای هوشمند برابر جنگ تازه میداند.
به باور او، حفظ این سازوکار، خط قرمزی است که دشمن را از هر گونه ماجراجویی بازمیدارد.
اندیشکده دیپلماسی دانشگاه شریف نیز در گزارشی راهبردی، هماهنگی همهجانبه میان دستگاه دیپلماسی، نظامی و ملت ایران را برای حفظ انحصاری این ترتیبات را ضروری خوانده و تأکید کرده است که این مسیر، کلید طلایی توسعه ایران در عرصه جهانی است.
انتهای پیام/