«کرک اسپرد» ترامپ را رسوا کرد

دستور اخیر ترامپ برای تحقیق درباره شرکت‌های نفتی، واکنشی پوپولیستی به پدیده‌ای کاملاً فنی است.

قیمت سوخت در پمپ بنزین، فقط تابع قیمت نفت خام نیست؛ بلکه حاصل معادله‌ی پیچیده پالایش، ترکیب خوراک، فصل رانندگی و محدودیت‌های عملیاتی است.

نمودار کرک اسپرد به‌وضوح نشان می‌دهد که با وجود کاهش نفت از ۹۰ به ۷۵ دلار، اسپرد بنزین از ۳۳ به ۴۱ واحد صعود کرده است.

کرک اسپرد، اختلاف قیمت فرآورده‌های نفتی (بنزین) با قیمت نفت خام است.

این یعنی نسبت قیمت بنزین به نفت افزایش یافته، نه اینکه شرکت‌ها به‌یکباره طمعکار شده‌اند.

تأسیسات پالایشی آمریکا برای نفت سنگین کانادا و ونزوئلا طراحی شده‌اند، نه برای نفت‌های شیرین شیل که صادر می‌کنند. 

حالا که تحریم‌ها علیه ونزوئلا و ایران، بازار را از خوراک سنگین محروم کرده، پالایشگران مجبورند با مخلوط‌های گران‌تر و کم‌بازده‌تر کار کنند.

یک کارشناس انرژی آنتونی آدامز می‌گوید که ادعای سقوط مثل سنگ» برای قیمت بنزین، خنده‌دار است وقتی می‌بینیم ذخایر بنزین آمریکا به کمترین سطح سال‌های اخیر رسیده است.

در چنین شرایطی، پالایشگاه‌ها نه‌تنها حاشیه‌ی سود معمول را ندارند، بلکه با حداکثر ظرفیت در حال تولیدند.

این کارشناس معتقد است که اگر وزارت دادگستری واقعاً بخواهد پیگیری کند، باید از پالایشگران بپرسد چرا با وجود نفت ارزان، نمی‌توانند بنزین بیشتری تولید کنند؛ پاسخی که ترامپ دوست ندارد بشنود: محدودیت ظرفیت پالایشی و تحریم‌های خودش است.

طنز ماجرا اینجاست که ترامپ که جنگ علیه ایرا را شروع کرد، حالا از کمبود بنزین در پمپ‌ها غافلگیر شده است. نفت سبک ایران دقیقاً همان خوراکی است که پالایشگاه‌های آمریکا برای تولید بنزین به آن نیاز دارند، اما تحریم‌ها و جنگ جلوی این معادله را گرفته است.

رسانه‌های آمریکایی تاکید دارند، پست ترامپ نه‌تنها راه‌حلی برای راننده‌های آمریکایی ندارد، بلکه نشان می‌دهد که درک ترامپ از بازار نفت به اندازه‌ی یک باک بنزین خالی، سطحی است. 

اگر قیمت‌ها پایین نیامده، به‌خاطر ساختار عرضه است، نه سوءاستفاده؛ اما در سال انتخاباتی، سرزنش شرکت‌ها از اصلاح سیاست‌ها آسان‌تر است. پمپ‌ها منتظر معجزه‌ی قضایی نیستند؛ منتظر تغییر واقعی در ترکیب خوراک و افزایش ظرفیت پالایشی هستند.

انتهای پیام/