گزارشهای رویترز نشان میدهد بسیاری از نفتکشها و کشتیهای حامل فرآوردههای انرژی، عبور از مسیر کوتاهتر کانال سوئز و دریای سرخ را کنار گذاشته و به مسیر طولانیتر «دماغه امید نیک» در جنوب آفریقا روی آوردهاند.
این تغییر مسیر، اگرچه ریسک حملات پهپادی و موشکی را کاهش میدهد، اما هزینههای عملیاتی را بهطور قابل توجهی افزایش داده است. مسیر جایگزین میتواند بین ۱۰ تا ۲۵ روز به زمان سفر نفتکشها اضافه کند؛ موضوعی که به افزایش مصرف سوخت، کمبود کشتیهای در دسترس و رشد نرخ کرایه حمل منجر شده است.
همزمان، شرکتهای بیمه دریایی نیز حق بیمه «ریسک جنگ» را برای کشتیهایی که از مناطق پرتنش عبور میکنند چند برابر کردهاند. طبق گزارش رویترز، این هزینهها در برخی موارد از حدود ۲ هزار دلار به بیش از ۳۰ هزار دلار برای هر سفر افزایش یافته است.
غولهای کشتیرانی و انرژی مانند مرسک و قطر انرژی نیز بخشی از عملیات خود در دریای سرخ را متوقف یا محدود کردهاند. مدیرعامل مرسک اخیراً اعلام کرد که افزایش هزینه سوخت ناشی از بحران امنیتی منطقه، ماهانه صدها میلیون دلار بار مالی اضافی برای این شرکت ایجاد کرده است.
تحلیلگران بازار انرژی هشدار میدهند که تداوم این وضعیت میتواند زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز را دچار اختلال کند. افزایش هزینه حملونقل و بیمه معمولاً در نهایت به قیمت نهایی نفت خام، سوخت و سایر فرآوردههای انرژی منتقل میشود و ممکن است فشارهای تورمی جدیدی در اقتصاد جهانی ایجاد کند.
در همین حال، برخی کشورهای صادرکننده نفت حاشیه خلیج فارس برای حفظ صادرات خود به راهکارهای جایگزین از جمله انتقال کشتیبهکشتی و استفاده از بنادر خارج از مناطق پرخطر روی آوردهاند. رویترز گزارش داده که امارات بخشی از صادرات نفت خود را با روشهای مخفیانه و از مسیرهای جایگزین ادامه داده است تا از اختلال کامل صادرات جلوگیری کند.
انتهای پیام/