به نقل از تجارت نیوز، هزینهای که آمریکاییها برای بنزین میپردازند، بیش از آنکه به قیمت تابلوهای جایگاههای سوخت وابسته باشد، به جغرافیا و تراکم ایالت محل سکونت آنها بستگی دارد. دادههای جدید که بر اساس قیمتهای ۱۵ آوریل ۲۰۲۶ و آمارهای پیمایش اداره بزرگراههای فدرال (FHWA) تنظیم شده، نشاندهنده الگوی مشخصی است؛ مسافت، تعیینکننده نهایی هزینه است.
در ایالتهایی با تراکم جمعیت پایین، پیمودن مسافتهای طولانی برای کارهای روزمره، هزینههای ماهانه را به شدت فراتر از میانگین ملی میبرد. در مقابل، ایالتهای متراکم در شمالشرقی آمریکا از سفرهای کوتاهتر و در نتیجه قبوض سوخت بسیار ارزانتر بهرهمند میشوند.
رتبهبندی هزینهها: از وایومینگ تا نیویورک
برآورد هزینههای ماهانه بنزین در این گزارش با فرض میانگین بهرهوری سوخت ۲۵.۶ مایل به ازای هر گالن محاسبه شده است. نتایج نشان میدهد رانندگان در گرانترین ایالتها، ماهانه بیش از دو برابر رانندگان در ارزانترین مناطق برای سوخت هزینه میکنند.
ایالت وایومینگ با میانگین ۲۷۹ دلار در ماه، صدرنشین هزینههای سوخت در آمریکا است. رانندگان این ایالت ماهانه بیش از هزار و ۸۳۰ مایل رانندگی میکنند که ۵۰ درصد بالاتر از میانگین کشوری است. این موضوع ثابت میکند مسافت طولانی، محرک اصلی هزینههای آنهاست.
در نقطه مقابل، رانندگان ایالت نیویورک با پرداخت ماهانه ۱۳۲ دلار، کمترین هزینه سوخت را در سطح ملی دارند. با توجه به تراکم بالای جمعیت در این ایالت، میانگین پیمایش ماهانه رانندگان تنها ۸۱۷ مایل است. پس از نیویورک، ایالتهای شمالشرقی مانند رود آیلند با ۱۳۵ دلار و دلاور با ۱۴۰ دلار در ردههای بعدی کمهزینهترینها قرار دارند.
چرا قیمت بنزین تمام داستان نیست؟
واقعیت این است که قیمت بنزین تنها بخشی از بار مالی وارد بر خانوارها را توضیح میدهد. برای بسیاری از آمریکاییها، بهویژه در ایالتهای روستایی و پهناور، مسافت عامل غیرقابل اجتنابی است که هزینهها را بالا نگه میدارد.
این بدان معناست که حتی در صورت کاهش جهانی قیمت نفت و بنزین، میلیونها نفر همچنان با قبضهای سنگین سوخت مواجه خواهند بود. دلیل آن صرفا این است که برای دسترسی به خدمات و محل کار مجبور به پیمودن مسافتهای طولانی هستند. با توجه به نوسانات مداوم قیمت سوخت، این شکاف هزینهای بین ایالتهای متراکم و وسیع میتواند در سال ۲۰۲۶ حتی عمیقتر از گذشته شود.
انتهای پیام/