دور زدن تحریمهای نفتی توسط روسیه؛ شکست بازی غرب و برجسته شدن نقش آسیا
ماجرای تحریمهای غرب علیه روسیه در بخشهای مختلف سوژه خبرگزاری فارس شده تا به بررسی راهبرد جدید صادرات انرژی روسیه پس از تحریمهای غرب بپردازد.
نویسنده نشان میدهد مسکو چگونه با تغییر مسیرهای حملونقل و استفاده از ناوگان نفتکشها، جریان فروش نفت خود را حفظ کرده است و محور اصلی هم، نقش مسیر دریای سرخ در اتصال نفت روسیه به بازارهای آسیایی بهویژه چین است.
تحریمهای گسترده غرب پس از جنگ اوکراین، صادرات نفت روسیه به اروپا را به شدت محدود کرد، در نتیجه، روسیه مجبور شد بازارهای جایگزین پیدا کند و تمرکز خود را به سمت آسیا تغییر دهد. در این میان، چین و هند به مهمترین مشتریان نفت روسیه تبدیل شدند.
برای رساندن نفت به این بازارها، مسیرهای دریایی جدید اهمیت یافتند و دریای سرخ به یکی از حلقههای کلیدی زنجیره انتقال انرژی روسیه بدل شد. این مسیر امکان عبور نفتکشها از کانالهای حیاتی تجارت جهانی و اتصال به مسیرهای اقیانوسی به سمت شرق را فراهم میکند.
روسیه با بهرهگیری از نفتکشهای بزرگ و همچنین ناوگانی موسوم به «ناوگان تاریک» شامل کشتیهای قدیمی یا با مالکیت پیچیده توانسته محدودیتهای بیمهای و مالی ناشی از تحریمها را دور بزند. این ناوگان به مسکو اجازه میدهد محمولهها را با تغییر پرچم، مالکیت یا مسیر، بدون شناسایی کامل جابهجا کند و صادرات را در سطح قابلقبول نگه دارد. به این ترتیب، حتی در شرایط فشار شدید اقتصادی، جریان درآمدهای نفتی روسیه قطع نشده است.
دریای سرخ نهتنها یک گذرگاه اقتصادی بلکه منطقهای حساس از نظر امنیتی محسوب میشود. افزایش حضور نظامی قدرتهای جهانی و تنشهای منطقهای میتواند بر امنیت عبور نفتکشها تأثیر بگذارد و هزینه حملونقل انرژی را بالا ببرد.
در چنین شرایطی، روسیه تلاش کرده با تنوع مسیرها و انعقاد قراردادهای بلندمدت با مشتریان آسیایی، ریسکهای احتمالی را کاهش دهد.
انتقال تمرکز صادرات روسیه از اروپا به آسیا باعث شکلگیری تخفیفهای قیمتی و رقابت بیشتر در بازار انرژی شده است. چین با خرید نفت ارزانتر روسیه توانسته بخشی از نیاز انرژی خود را با هزینه پایینتری تأمین کند و در مقابل، روسیه نیز با وجود کاهش درآمد واحد هر بشکه، حجم صادرات خود را حفظ کرده است.
این روند به تغییر توازن سنتی بازار نفت و افزایش نقش آسیا در تعیین تقاضای جهانی منجر شده است.
«نقشه نفتی» جدید روسیه نشاندهنده سازگاری سریع این کشور با شرایط تحریمی است. استفاده از مسیر دریای سرخ، توسعه ناوگان نفتکش و تمرکز بر بازارهای آسیایی، ستونهای اصلی این راهبرد به شمار میروند. با ادامه تنشهای ژئوپلیتیکی و رقابت قدرتها در حوزه انرژی، اهمیت این مسیر و نقش آن در تجارت جهانی نفت احتمالاً در سالهای آینده بیشتر نیز خواهد شد.
انتهای پیام/
