نفت؛ کلیدی برای باز کردن قفل تحریمها/ ترکیب نفت ایران و ارز چین برای انتقال قدرت جهانی
روزنامه سیاست روز در گزارشی به بررسی پیوند روبهگسترش همکاریهای نفتی ایران با سیاستهای مالی و ارزی چین در چارچوب تحولات جدید آسیایی میپردازد.
طبق بیانیه «فرصت ایران» که از سوی شبکه کانونهای تفکر ایرانی منتشر شده، شرایط بینالمللی و تغییر موازنه قدرت اقتصادی به سمت آسیا، زمینهای برای بازتعریف نقش ایران در زنجیره انرژی منطقه ایجاد کرده است.
بر اساس این دیدگاه، نفت ایران میتواند به یکی از ابزارهای مهم در راهبرد ارزی چین تبدیل شود؛ راهبردی که هدف آن کاهش وابستگی به دلار و تقویت استفاده از ارزهای ملی، بهویژه یوآن، در تجارت خارجی است.
چین در سالهای اخیر تلاش کرده شبکهای از مبادلات انرژی را شکل دهد که در آن خرید نفت با سازوکارهای مالی غیرغربی انجام شود. در چنین چارچوبی، ایران بهدلیل ظرفیت بالای تولید نفت، موقعیت ژئوپلیتیکی و تجربه فعالیت در شرایط تحریم، شریک مناسبی برای آزمایش و توسعه این سازوکارها محسوب میشود.
استفاده از قراردادهای بلندمدت، تهاتر کالا و خدمات و گسترش پیمانهای پولی دوجانبه از جمله ابزارهایی است که میتواند همکاری ۲ کشور را تعمیق کند.
نویسنده با اشاره به عنوان «آسیای نو» تأکید میکند که این مفهوم به انتقال مرکز ثقل اقتصاد جهانی از غرب به شرق اشاره دارد. در این چارچوب، انرژی و بهویژه نفت نقش کلیدی در شکلگیری نظم مالی جدید دارد.
اگر ایران بتواند صادرات نفت خود را در قالب ترتیبات مالی آسیایی سامان دهد، نهتنها فشار تحریمها کاهش مییابد، بلکه امکان دسترسی به سرمایه، فناوری و بازارهای تازه نیز افزایش پیدا میکند. به بیان دیگر، نفت میتواند به اهرمی برای پیوند اقتصاد ایران با پروژههای بزرگ آسیایی و زیرساختی چین تبدیل شود.
بهرهبرداری از فرصت همکاری با چین نیازمند توسعه زیرساختهای مالی، شفافیت در قراردادهای انرژی و هماهنگی میان سیاستهای ارزی و تجاری است. بدون چنین اصلاحاتی، حتی با وجود تقاضای چین برای نفت، ایران ممکن است نتواند سهم مطلوبی از زنجیره ارزش ایجادشده را به دست آورد.
بنابراین، پیوند نفت با راهبرد ارزی چین صرفاً یک همکاری صادراتی نیست، بلکه بخشی از یک تغییر ساختاری در اقتصاد ایران تلقی میشود.
روندهای جهانی نشان میدهد نقش ارزهای غیرغربی در تجارت انرژی در حال افزایش است و چین یکی از بازیگران اصلی این تحول محسوب میشود. در این فضا، ایران میتواند با استفاده از ظرفیت نفتی خود به بازیگری فعال در نظم اقتصادی آسیامحور تبدیل شود.
با این حال، موفقیت این مسیر به میزان توانایی ایران در تطبیق سیاستهای داخلی، مدیریت روابط خارجی و تبدیل صادرات نفت به همکاریهای عمیقتر اقتصادی و مالی وابسته است.
انتهای پیام/
