وضعیت بحرانی انرژی در سوریه؛ برق سوریها گروگان رژیم صهیونیستی
خبرگزاری فارس در گزارشی به تحلیل وضعیت بحرانی انرژی در سوریه پس از تحولات سیاسی اخیر (سقوط دولت بشار اسد و روی کار آمدن دولت جدید تحت رهبری احمد الشرع یا مرتبط با جولانی) میپردازد و میگوید که رژیم اسرائیل با استفاده از ابزار انرژی (بهویژه گاز) و حملات هدفمند به زیرساختها، در حال گروگانگیری تأمین برق مردم سوریه است تا اهداف ژئوپولیتیک خود را پیش ببرد.
سوریه در زمستان ۱۴۰۴–۱۴۰۵ (فوریه ۲۰۲۶) با کمبود شدید برق مواجه است. خاموشیهای طولانیمدت (گاه تا ۲۰ ساعت در روز) زندگی روزمره، بیمارستانها، مدارس و صنایع را فلج کرده است. این بحران ریشه در تخریب گسترده زیرساختهای انرژی طی بیش از یک دهه جنگ، و تشدید آن پس از دسامبر ۲۰۲۴ دارد.
نقش اسرائیل در این وضعیت دو بعد اصلی دارد؛ حملات مستقیم به زیرساختها که رژیم صهیونیستی پس از سقوط دمشق، صدها حمله هوایی (برخی گزارشها تا بیش از ۴۸۰ مورد) به تأسیسات نظامی، انبارها، و مهمتر از همه زیرساختهای انرژی انجام داده است. این حملات بخش بزرگی از توان تولید و انتقال برق و گاز سوریه را نابود کرده و مانع احیای سریع شبکه شده است. هدف اعلامشده اسرائیل جلوگیری از انتقال تسلیحات به حزبالله یا گروههای مقاومت است، اما تحلیلگران معتقدند بخشی از این تخریبها عمدی برای تضعیف دولت مرکزی جدید و ایجاد وابستگی سوریه به مسیرهای انرژی تحت نفوذ اسرائیل یا متحدانش است.
دوم کنترل و گروگانگیری مسیرهای گاز؛ سوریه اخیراً توافقهایی با اردن و مصر برای واردات گاز امضا کرده است. اردن گاز خود را و احتمالاً گاز مصری از طریق خط لوله به نیروگاههای سوریه میرساند و در مقابل، اجازه عبور برق و گاز مصر به لبنان را دریافت میکند، اما این مسیرها آسیبپذیرند؛ اسرائیل با تهدید یا حملات غیرمستقیم به خطوط لوله، میدانهای گازی (مانند مناطق شرق فرات) و حتی فشار بر اردن و مصر، در تلاش است تا سوریه را مجبور به پذیرش گاز اسرائیلی (از میدانهای لویاتان یا تامار در مدیترانه شرقی) کند.
برخی تحلیلها به پروژههای قدیمیتر مانند کریدور انرژی از اسرائیل به کردستان سوریه و شمال عراق اشاره دارند که اکنون با کنترل مجدد دولت مرکزی بر میدانهای نفت و گاز (العمر، کونوکو و غیره) در ژانویه ۲۰۲۶، دوباره مطرح شده است.
این وضعیت «گروگانگیری گازی» است یعنی اسرائیل با ایجاد وابستگی انرژی، همزمان با حمایت از جداییطلبان (مانند دروزیهای سویداء یا برخی نیروهای کرد) و جلوگیری از یکپارچگی سوریه، به دنبال تحقق «اسرائیل بزرگ» یا حداقل تضعیف هر دولت متحد محور مقاومت در دمشق است. توافقهای موقت با کردها و درگیریهای داخلی، فرصت را برای فشار بیشتر فراهم کرده است.
سوریه قربانی یک بازی پیچیده انرژی-امنیتی است که در آن اسرائیل با ترکیب حملات نظامی، دیپلماسی انرژی و بهرهبرداری از بیثباتی داخلی، برق ۲۳ میلیون سوری را گروگان گرفته تا امتیازات سیاسی و امنیتی بگیرد. بحران برق نه تنها نتیجه جنگ داخلی که بخشی از استراتژی بلندمدت تضعیف سوریه توسط تلآویو تلقی میشود.
انتهای پیام/