درحالیکه صادرات نفت و گاز ایران نسبت به سالهای ۱۳۹۸ و ۱۳۹۹ بین ۲ تا ۳.۵ برابر افزایش یافته، ۱۰ ماهه امسال با یکی از شدیدترین شوکهای ارزی همراه بود.
ریشه این تناقض به اختلال انتقال ارز برمیگردد. شبکه تراستیها که برای دور زدن تحریمها شکل گرفت، به مسیر اصلی تسویه تبدیل شد؛ مسیری با کارمزد بالا، تأخیر در بازگشت منابع و ریسک بلوکهشدن وجوه.
تمرکز تجارت در این ساختار چهار پیامد داشت: کاهش شفافیت جریان ارز، افت توان مداخله بانک مرکزی، افزایش ریسک حقوقی و امنیتی، و رشد هزینه مبادله. وقتی ارز مستقیماً در اختیار سیاستگذار نباشد، بازار در برابر شوکهای سیاسی و خبری آسیبپذیرتر میشود.
طبق بررسیها، ایجاد سازوکار رسمی پرداخت با شرکای اصلی مانند چین و روسیه و توسعه تهاتر برای کاهش وابستگی به شبکههای غیررسمی و مهار ریسکهای ارزی از اولویت شرایط فعلی است.
انتهای پیام/