فلرها؛ ثروت پنهان برای رفع ناترازی انرژی
گزارش خبرگزاری ایسنا به یکی از مهمترین چالشهای صنعت نفت و گاز یعنی فلرسوزی (سوزاندن گازهای همراه نفت) میپردازد؛ پدیدهای که سالها به عنوان یک رویه عادی در میادین نفتی وجود داشته، اما امروز به یک بحران زیستمحیطی و اقتصادی تبدیل شده است.
در فرآیند استخراج نفت، مقدار قابلتوجهی گاز همراه نیز تولید میشود. در گذشته به دلیل نبود زیرساخت جمعآوری و فرآورش، این گازها در برجهای فلر سوزانده میشدند؛ اقدامی که علاوه بر هدر دادن منابع ملی، موجب آلودگی شدید هوا و تولید گازهای گلخانهای میشود.
کارشناسان معتقدند ادامه این روند دیگر قابل توجیه نیست. سوزاندن گازهای همراه، نهتنها سرمایه انرژی کشور را نابود میکند بلکه آثار گستردهای بر سلامت انسان، تغییرات اقلیمی و زیستپذیری مناطق نفتخیز دارد. فلرها با تولید دود، صدا، بوی نامطبوع و افزایش دمای محیط، کیفیت زندگی ساکنان اطراف میادین نفتی را کاهش میدهند و حتی به اکوسیستم و حیاتوحش آسیب میزنند.
نویسنده تأکید کرده که نگاه جهانی به فلرسوزی تغییر کرده است. اکنون کشورها بهجای سوزاندن، این گازها را به خوراک پتروشیمی، سوخت نیروگاهی یا گاز شهری تبدیل میکنند؛ بنابراین موضوع دیگر صرفاً اقتصادی نیست بلکه بخشی از تعهدات زیستمحیطی کشورها محسوب میشود. اگر این گازها جمعآوری شوند، هم آلودگی کاهش مییابد و هم کمبود انرژی جبران میشود؛ موضوعی که در شرایط ناترازی گاز اهمیت بیشتری پیدا میکند.
از دیدگاه اقتصادی نیز این گازها «ثروت پنهان» محسوب میشوند. مقدار زیادی انرژی با ارزش بالا هر روز سوزانده میشود، در حالی که میتواند به برق، محصولات پتروشیمی و ارزش افزوده صنعتی تبدیل شود. به همین دلیل متخصصان میگویند جمعآوری فلر در واقع تبدیل اتلاف سرمایه به تولید ثروت است و حتی میتواند اشتغال و رشد تولید را تقویت کند.
طرحهای متعددی برای احداث واحدهای فرآورش، پالایشگاههای NGL و انتقال گازهای همراه به شبکه انرژی در دست اجراست. هدف این برنامهها کاهش تدریجی فلرسوزی و اتصال این گازها به زنجیره مصرف است. با اجرای کامل پروژهها، علاوه بر کاهش آلودگی، خوراک صنایع و نیروگاهها نیز تأمین خواهد شد.
موضوع فلر دیگر یک تصمیم اختیاری یا صرفاً صنعتی نیست، بلکه الزام محیطزیستی و راهبردی کشور است. در شرایط بحران انرژی و تشدید تغییرات اقلیمی، ادامه سوزاندن گازهای همراه به معنای از دست دادن همزمان محیط زیست، سلامت مردم و منابع اقتصادی است؛ بنابراین سیاستگذاریها باید از مرحله «کاهش فلر» عبور کرده و به «حذف فلر» برسد؛ زیرا جمعآوری این گازها اکنون نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی اجتنابناپذیر برای توسعه پایدار محسوب میشود.
انتهای پیام/
