به نقل از خبرگزاری فارس؛ در حال حاضر بیش از ۸۰ درصد از نیروگاههای کشور وابسته به سوخت فسیلی هستند و همچنان سوخت فسیلی به عنوان مهمترین منبع برای تولید برق کشور به شمار میرود.
مسئله مهم افزایش بهرهوری نیروگاههای حرارتی و نیروگاه کلاس اف است که بازدهی آن به ۵۷ میرسد.
همچنین استفاده از نیروگاههای سوخت گازی و بخار به سیکل ترکیبی به افزایش راندمان این نیروگاهها کمک میکند و تولید برق را بدون سرمایهگذاری جدید میتواند افزایش دهد.
در نظم نوین انرژی جهان، واقعیت انکارناپذیر این است که سوختهای فسیلی همچنان مهمترین منبع تولید برق هستند و طبق پیشبینیهای معتبر مطالعات مککینزی، تا سال ۲۰۵۰ نیز میتوانند تا ۵۵ درصد از مصرف انرژی جهانی را تشکیل دهند.
نیروگاههای حرارتی با قابلیت پاسخگویی سریع، پایداری بالا و انعطافپذیری بینظیر، نقشی غیرقابلجایگزین در حفظ امنیت شبکه برق، پشتیبانی از تحول دیجیتال و مدیریت معادلات ژئوپلیتیک ایفا میکنند و باید بهعنوان ستون اصلی تأمین برق پایدار تقویت شوند.
ایران با ظرفیت حرارتی حدود ۸۰ هزار مگاوات که ۷۸ درصد از کل ظرفیت نامی کشور را تشکیل میدهد و سهم ۹۴ درصدی در تولید ناویژه برق سال ۱۴۰۴، جایگاه ممتازی در این عرصه دارد.
نیروگاههای حرارتی کشور نهتنها قلب تپنده شبکه سراسری هستند، بلکه با ثبت آمادگی ۹۸.۸ درصدی در دوره پیک و کاهش نرخ خروج اضطراری به ۱.۲ درصد، اقتدار عملیاتی خود را به اثبات رساندهاند و امنیت انرژی ملی را در سختترین شرایط تضمین نمودهاند.
استراتژی ملی ایران بر توسعه توربینهای کلاس F با راندمان بالا، انعطافپذیری بیشتر و آلایندگی کمتر استوار است.
ورود واحدهای مدرن مانند رودشور، سهند و نکا، افزایش میانگین راندمان به ۴۰ درصد و صرفهجویی قابلتوجه در مصرف سوخت، نشاندهنده حرکت هوشمندانه به سوی بهینهسازی و کاهش وابستگی به واحدهای قدیمی است.
این رویکرد علاوه بر پاسخگویی به رشد مصرف، پایداری شبکه را در برابر چالشهای آبوهوایی و نوسانات تقاضا تقویت میکند.
نیروگاههای حرارتی ایران با ترکیب فناوریهای پیشرفته، مدیریت هوشمند منابع و عزم جهادی متخصصان، نه یک میراث گذشته، بلکه موتور محرک امنیت انرژی و توسعه پایدار آینده کشور هستند.
تقویت این بخش حیاتی، تضمینکننده روشنایی خانههای ایرانیان، پشتیبانی از تولید ملی و سربلندی ایران در عرصه انرژی جهان خواهد بود.
انتهای پیام/