روزنامه قدس نوشت: تنگه هرمز همچنان اهرم مهمی در دستان ایران است و اعمال حاکمیت بر آن آثار خود را به خوبی نشان داده است.
با وجود این، جهان در تلاش برای سازگار شدن با این محدودیت است و حرکت روزانه تعدادی از شناورها به قصد عبور از تنگه که بعضاً با پاسخ سخت نیروهای مسلح ایران مواجه میشوند، نشان میدهد روزنههایی برای عبور و احتمال عبور موفق وجود دارد که شناورهای تجاری را به پذیرش این ریسک تشویق میکند.
بنابراین درباره تنگه هرمز نمیتوان با قاطعیت گفت که کاملاً باز یا کاملاً بسته است؛ بلکه وضعیت موجود احتمالاً چیزی است بین این دو حالت.
خط لولههای عربستان، امارات و عراق و بهویژه انتقال کشتی به کشتی از جنوب تنگه هرمز از راههای دور زدن تنگه هستند که تاکنون پاسخ مؤثر و بازدارندهای از سوی کشورمان دریافت نکردهاند.
نهادینه شدن این روشها در بلندمدت چهبسا خطرناکتر از بازگشایی تنگه هرمز باشد؛ چراکه ایجاد این مسیرهای جایگزین پایدار، ارزش ژئوپلیتیکی تنگه را برای سالها کاهش خواهد داد.
در عین حال بستن تنگه نیز تنها یک ابزار کوتاهمدت بوده و انسداد طولانی بدون توجه به تبعات آن ممکن است به ضد خود تبدیل شود؛ یعنی با جایگرین کردن ناوگان سایه، اعتبار حاکمیت بر تنگه را خدشهدار کند و در بلندمدت با توسعه راههای جایگزین، ارزش این آبراه را کاهش دهد.
به نظر میرسد استفاده از تنگه هرمز بهعنوان اهرم فشار نمیتواند به صورت صفر و یکی عمل کند و باید در برابر رفتارهای متغیر دشمن، واکنش هوشمندانه و متناسب داشته باشد تا به عبور مدیریتشده و اعمال حاکمیت راهبردی و بلندمدت بر تنگه منجر شود.
انتهای پیام/