بابک زنجانی، با انتشارِ اسنادی تازه، پرده از ماجرایی برداشته که سالها در سکوتِ اتاقهایِ بسته مانده بود: بانکِ کونلونِ چین، آماده پرداختِ پولِ نفتِ ایران بود، اما روحانی و زنگنه اجازه ندادند!
زنجانی میگوید بانکِ کونلون، بزرگترین بانکِ سپردههایِ نفتیِ ایران در چین، در سالِ ۲۰۱۶ — یعنی سه سال پس از بازداشتِ او — طیِ نامه و چندین سوئیفت به وزارتِ نفت و بانکِ مرکزی اعلام کرده بود که بر اساسِ تفاهمنامه، آماده پرداختِ حدودِ ۲ میلیارد یورو از وجوهِ نفتیِ ایران در بانکِ مالزیِ FIIB است.

پرسشهایی که نیاز به پاسخ دارند:
چرا ۲ میلیارد یورو از وجوهِ نفتیِ ایران، با وجودِ آمادگیِ بانکِ کونلون، وارد کشور نشد؟
چه کسی دستورِ بیاثر کردنِ این اسناد را صادر کرد؟
و مهمتر از همه، این وجوه، امروز کجاست و چه سرنوشتی پیدا کرده است؟
واقعیت آن است که این پرونده، نه یک ادعایِ شخصی، که یک «سندِ مالی» با ابعادِ راهبردی است. اگر بانکِ کونلون، آماده پرداخت بود و کسی مانعِ ورودِ آن شد، این یعنی تصمیمی در بالاترین سطحِ دولتِ وقت گرفته شده که نتیجهاش، بلوکه ماندنِ میلیاردها یورو از داراییِ ملتِ ایران بوده است. زمانِ آن رسیده که این اسناد، نه در حاشیه رسانهها، که در برابرِ نهادهایِ نظارتی و قضایی رو شود و پاسخِ روشنی برایِ این پرسشِ ساده وجود داشته باشد: چرا پولِ نفتِ ایران، در خارج ماند و کسی پاسخگو نشد؟
انتهای پیام/