پشت پرده جهش درآمد شاگرد اول هلدینگ خلیج فارس
گزارش عملکرد مردادماه پتروشیمی نوری (یکی از سودده‌تر پتروشیمی‌های کشور) از جهش ۸۷ درصدی درآمد نسبت به تیرماه و ثبت حدود ۲۴۰ هزار تن فروش حکایت دارد؛ درآمد شرکت نیز به حدود ۳۴.۴ هزار میلیارد تومان (۳۴.۴ همت) رسیده است.
با این حال، پشت این رشد درآمدی، تغییری مهم در ترکیب تولید نوری در حال شکل‌گیری است؛ به‌گونه‌ای که سهم رافینیت‌های A۸۰ و A۹۲ در نیمه نخست سال به حدود ۶۴.۵ درصد تولید رسیده، در حالی که این رقم در مدت مشابه سال قبل حدود ۳۰ درصد بود.
رافینیت، برخلاف بنزن، تولوئن و زایلین‌ها که در گروه محصولات آروماتیکی قرار می‌گیرند، یک جریان هیدروکربنی غیراَروماتیکی است که قابلیت فروش و ایجاد درآمد دارد.
مثلا رافینیت می‌تواند در زنجیره تولید لاستیک و پلاستیک، حلال‌ها، رنگ و رزین، سوخت و مواد شیمیایی به‌کار رود.
افزایش تولید و فروش آن بنابراین الزاماً به معنای ضعف عملکرد شرکت نیست؛ حتی نوری در گزارش‌های مالی قبلی، افزایش مقدار فروش رافینیت و A۹۲ را از عوامل مؤثر بر رشد سود عملیاتی اعلام کرده است.
مسئله اصلی، تغییر وزن این محصول در سبد تولید است؛ زیرا همزمان با افزایش رافینیت، تولید برخی محصولات آروماتیکی و برش‌های اصلی کاهش یافته است درحالی که پتروشیمی نوری با تأمین محصولاتی مانند پارازایلین، بنزن و تولوئن، نقش مهمی در تأمین خوراک صنایع پایین‌دستی و شکل‌گیری تعادل عرضه و تقاض و کنترل قیمت در بازار محصولات آروماتیکی دارد.
همچنین اهمیت این تغییر زمانی بیشتر می‌شود که محدودیت خوراک و یوتیلیتی را در نظر بگیریم.
یوتیلیتی شامل خدمات حیاتی مانند بخار، برق، آب خنک‌کننده و سایر سرویس‌های موردنیاز فرآیند است. نوری در اردیبهشت‌ماه به دلیل محدودیت یوتیلیتی تولید نداشت و فروش خود را از محل موجودی انجام داد.
در ادامه نیز کاهش دریافت خوراک، تولید محصولاتی از جمله پارازایلین، نفتای سبک و برش‌های سبک و سنگین را تحت تأثیر قرار داد؛ موضوعی که در کنار افت حدود ۳۰ درصدی درآمد خرداد و ۱۵ درصدی درآمد تیر نسبت به دوره مشابه سال قبل، تصویر متفاوتی از رشد مردادماه ارائه می‌دهد.
به طوری که پیشتر پتروشیمی نوری با خلق ۵۱.۵ هزار میلیارد تومان ارزش برای پرتفوی بورسی هلدینگ خلیج فارس (بیش از ۷۰ درصد)، در صدر شرکت‌های زیرمجموعه این هلدینگ قرار گرفته بود.
برای درک اهمیت موضوع باید توجه داشت که محصولات آروماتیکی مانند بنزن، تولوئن و زایلین‌ها مواد اولیه زنجیره‌ای از صنایع پایین‌دستی هستند؛ برای نمونه پارازایلین در زنجیره تولید PTA، پلی‌استر و PET کاربرد دارد؛ بنابراین کاهش تنوع تولید آروماتیکی صرفاً تغییر یک عدد در گزارش ماهانه نیست، بلکه می‌تواند ساختار مواجهه شرکت با بازار‌های مختلف را تغییر دهد.
در چنین شرایطی، مسئله کلیدی درآمد نیست؛ بلکه پایداری خوراک، بازگشت ظرفیت تولید آروماتیکی و حفظ تنوع سبد محصولات اهمیت پیدا می‌کند.
در واقع، رافینیت در شرایط محدودیت خوراک می‌تواند مانند یک ضربه‌گیر درآمدی عمل کند؛ اما افزایش سهم رافینیت در سبد تولید نوری و کاهش تولید برخی محصولات آروماتیکی، در صورت تداوم و نبود جایگزین کافی از سوی سایر تولیدکنندگان، می‌تواند عرضه مواد اولیه زنجیره‌هایی مانند PTA و PET (بطری‌های پلاستیکی PET، الیاف پلی‌استر و پارچه‌های پلی‌استری، نایلون، پلاستیک پلی‌استایرن، شوینده‌ها و مواد شیمیایی، تولید رنگ، تینر و حلال‌ها، چسب و رزین و برخی مواد شیمیایی) را تحت فشار قرار داده و زمینه افزایش هزینه و قیمت محصولات پایین‌دستی را فراهم کند.
انتهای پیام/