امین نوروزیمصیر روز چهارشنبه در نشست خبری که به مناسبت بیستمین سالگرد تاسیس شرکت مایعسازی گاز طبیعی ایران اظهار داشت: صنعت LNG (گاز طبیعی مایعشده) امروز به نقطه عطفی در نقشه انرژی جهان تبدیل شده و تغییر نگاه سنتی به صنعت انرژی با شیب صعودی به سمت LNG تغییر شکل داده است.
وی با بیان اینکه میزان عرضه LNG در بازار جهانی همچنان کمتر از تقاضا است، افزود: هرگونه محدودیت در عرضه این محصول، تاثیر مستقیمی بر درآمدهای کلان اقتصادی کشورها دارد. انرژی، هم تهدیدی در حوزه دیپلماسی انرژی است و هم فرصتی بزرگ برای تأمین امنیت انرژی جهان محسوب میشود. از این رو، جایگاه ما در معادلات جهانی گاز نیازمند بازنگری جدی و تلاش مضاعف است.
نوروزیمصیر با اشاره به یکسالگی مدیریت خود در این شرکت و مقایسه آن با عمر ۲۰ ساله شرکت، اظهارداشت: زمانی که تیم جدید مستقر شد، با یکی از بزرگترین چالشها یعنی رکود فکری و عدم انگیزه در میان پرسنل مواجه بودیم. بخشی از بدنه تصمیمگیر صنعت انرژی نیز باور نداشت که LNG میتواند نقطه عطفی برای صنعت کشور باشد، اما ما با شکستن رکود در این فضا، امید را به مجموعه بازگرداندیم و ثابت کردیم که تولید LNG در ایران با تکیه بر دانش فنی نیروهای متخصص داخلی، کاملاً شدنی است.
مدیرعامل شرکت مایعسازی گاز طبیعی ایران گفت: ما در این یک سال، نه فقط به دنبال بهانهجویی برای تحریمها نبودیم، بلکه با تغییر سناریوهای مدیریتی و فنی، موفق شدیم بر بحرانهای اقتصادی و فشارهای تحریمی فائق آییم.
وی با تاکید بر اینکه این مجموعه با چالش فنی مواجه نیست، خاطرنشان کرد: ما با بهرهگیری از خبرهترین متخصصان صنعت انرژی، هیچ نگرانی از منظر تکنیکال نداریم. حتی در موضوع پیچیده استخراج هلیوم نیز که در اسناد مهندسی اولیه سالهای گذشته دیده نشده بود، متخصصان ما در همین یک سال، آن را به پکیج مهندسی پروژه اضافه کردند.
نوروزیمصیر در تشریح اقدامات انجام شده، توضیح داد: علاوه بر حل چالشهای اصلی تامین اعتبار و خوراک، صیانت از تجهیزاتی که نزدیک به ۱۵ سال در سایت پروژه نگهداری شدهاند، در دستور کار قرار گرفت و با همکاری سهامداران عمده، روند اجرای پروژه اکنون در مسیر عملیاتی قرار گرفته است.
وی اعلام کرد: در آیندهای نزدیک، با استفاده از ظرفیت شرکتهای داخلی، فاز عملیاتی پروژه با جدیت بیشتری پیگیری خواهد شد تا یکی از بزرگترین مگاپروژههای تاریخ صنعت کشور به سرانجام برسد.
تامین ۱.۵ میلیارد یورو برای تکمیل بخش نخست
مدیرعامل شرکت مایعسازی گاز طبیعی ایران درباره برآورد هزینهها و نحوه تامین سرمایه اظهار داشت: تاکنون حدود ۰.۲ از برآورد کل پروژه در سالهای گذشته هزینه شده است، اما برای اتمام و راهاندازی بخش نخست نیازمند نزدیک به یک میلیارد و ۵۰۰ میلیون یورو سرمایهگذاری جدید بودیم.
نوروزیمصیر افزود: این رقم به طور کامل تعیین تکلیف و مسیر تامین آن با تلفیقی از منابع بالادستی، مشارکت سهامداران و ظرفیتهای صندوق توسعه ملی ریلگذاری شده است. تزریق این منابع به صورت مرحلهای و متناسب با ارسال اینویسها و پیشرفت فیزیکی پروژه صورت خواهد گرفت.
تعدیل هدف تولید به ۵.۲ میلیون تن
وی درباره کاهش ظرفیت اسمی پروژه نسبت به اسناد اولیه اعلام کرد: طرح مصوب اولیه شرکت ایران الانجی بر پایه تولید سالانه ۱۰.۵ میلیون تن LNG به همراه ۸۸۰ هزار تن LPG، ۴۲۰ هزار تن میعانات گازی و ۳۳۰ هزار تن گوگرد طراحی شده بود.
نوروزیمصیر ادامه داد: در راهبرد جدید برای اینکه پروژه بعد از سالها به مدار تولید بازگردد، هدفگذاری را بر راهاندازی فاز اول با ظرفیت ۵.۲ میلیون تن LNG متمرکز کردیم. همزمان ظرفیت تولید سایر محصولات زنجیره شامل حدود ۴۴۰ هزار تن LPG، کاندنسیت و گوگرد نیز متناسب با ظرفیت این فاز حفظ شده و عملیاتی میشود.
مدیرعامل شرکت مایعسازی گاز طبیعی ایران از درآمدزایی پیش از موعد از تأسیسات موجود خبر داد و گفت: یکی از راهبردهای ما احیای داراییهای راکد سایت بوده است؛ بر همین اساس با اخذ موافقتهای اصولی از شرکت ملی نفت و مدیریت برنامهریزی تلفیقی، مقرر شد ۲۸ میلیون مترمکعب از گاز ترش فازهای موجود را از طریق ۲ترین شیرینسازی مستقر در ساحل پالایش کرده و به خط لوله سراسری تزریق کنیم تا به طور مستقیم به کاهش ناترازی گاز در فصل سرد سال کمک کند.
استفاده از الگوی مالی ترکیبی برای اجرای پروژه
وی با بیان اینکه قرار نیست تامین مالی پروژهها تنها متکی بر منابع مالی خارجی آن هم در شرایط تحریم باشد، گفت: الگوی مورد نظر ما یک الگوی ترکیبی است که ورود شرکتهای سهامدار، بهرهگیری از منابع توسعهای و مهمتر از همه ورود سرمایه بخشهای متقاضی خوراک را شامل میشود، اما امروز از گلوگاه تأمین مالی عبور کرده و وارد فاز برنامهریزی اجرایی شدهایم.
نوروزیمصیر پیرامون تهدیدات پدافندی، امنیت سرمایه و بازار فروش اظهارکرد: تهدیدات سختافزاری و سایبری همواره در منطقه وجود داشته و مدیریت پدافندی آن در بالاترین سطوح امنیتی کشور انجام میشود. اما از حیث بازار، محصول ۵.۲ میلیون تنی ما ۱۰۰ درصد صادراتی است.
مدیرعامل شرکت مایعسازی گاز طبیعی ایران اضافه کرد: بازار جهانی LNG هنوز با مازاد تقاضا نسبت به عرضه روبروست و اشباع نشده است؛ به طوری که حتی پیش از آغاز تولید، چندین کشور مذاکرات جدی را برای پیشخرید محمولهها آغاز کردهاند. علاوه بر این، برای نخستین بار ورود به حوزه تریدینگ و مالکیت زنجیره کشتیرانی و حمل دریایی (Shipping) را در دستور کار قرار دادهایم.
کوتاه شدن زمان اجرا به ۳۶ ماه با عبور از تجهیزات بلوکهشده در آلمان
نوروزیمصیر با تشریح سناریوی مهندسی جایگزین خاطرنشان کرد: مسیر بحرانی پروژه بخش شیرینسازی است، زیرا در گذشته قراردادهایی با شرکتهای صاحبنام خارجی مانند لینده داشتیم که حدود ۹۵ درصد تجهیزات حیاتی پروژه را ساختند، اما به دلیل تحریمها آن را در آلمان متوقف کردند.
وی افزود: اگر منتظر آن قطعات میماندیم، اجرای پروژه حداقل ۴۸ ماه زمان میبرد و شاید تا ۲۰ سال دیگر هم معطل میماند؛ لذا مسیر طرح میانبر را تعریف کردیم تا با فرآیندهای فنی جدید پروژه را ظرف ۳۶ ماه به تولید برسانیم. همزمان تیم حقوقی و وکلای بینالمللی ما پیگیری بازپسگیری تجهیزات یا حقوق مالی کشور را از طریق مراجع قضایی بینالمللی دنبال میکنند.
وی درباره بسته استخراج گاز هلیوم اظهار داشت: غلظت هلیوم در مخزن مشترک پارس جنوبی بر اساس مطالعات حدود ۰.۰۴۹ درصد است. با اضافه شدن پکیج هلیوم به اسناد اجرایی، پیشبینی ما استحصال ۳۵۰ تا ۴۰۰ تن هلیوم خالص در سال ازترین اول است.
نوروزیمصیر ادامه داد: از آنجا که کل مصرف سالانه هلیوم در صنایع و بخش بهداشت کشور حدود ۱۰۰ تن است، این پروژه ۳.۵ تا ۴ برابر نیاز داخلی، هلیوم تولید میکند که ارزآوری قابل توجهی از مسیر صادرات به همراه خواهد داشت.
وی در تشریح تغییر اساسی مدل فنی کارخانه یادآورشد: طرح ایران الانجی جزو چهار نمونه اولیه مگاپروژه در جهان تعریف شده بود که ما را در رقابت با تاسیساتی مشابه اندونزی و الجزایر در یک رویاپردازی متوقف کرد. ما این رویکرد انفعالی را تغییر دادیم و به سمت استفاده از ظرفیتهای مدولار و مقیاس متوسط (Mid-scale) و متکی به توان داخلی حرکت کردیم تا قفل تولید شکسته شود.
نوروزیمصیر با اشاره به تامین بلندمدت خوراک اذعان کرد: اسپک فنی کارخانه ما درست منطبق بر گاز میدان پارس شمالی است؛ بنابراین توسعه این میدان گازی به عنوان منبع اصلی و پایدار خوراک پلنت در دستور کار است. همچنین با مدل سرمایهگذاری متقابل، این امکان فراهم شده تا پتروشیمیها با تامین مالی بخشهایی از طرح، خوراک شیرین ۱۰ ساله خود را تضمین کنند و پتروشیمیهایی که در پیک زمستان دچار قطعی گاز میشوند، از طریق ظرفیت ما پایداری تولید خود را حفظ کنند.
انتهای پیام/