پایان جولان گرما

بررسی نقشه‌های هواشناسی برای ۶ مهر ۱۴۰۵ نشان می‌دهد که برای شناسایی موج‌های احتمالی پاییزی، باید علاوه بر بارش و دما، انتقال رطوبت، تغییرات فشار و جابه‌جایی جریان‌های جوی را نیز بررسی کرد.

خروجی مدل اروپایی ECMWF تا ۶ مهر را پوشش می‌دهد، اما پیش‌بینی جزئیات بارش در این فاصله همچنان با عدم‌قطعیت همراه است.

یکی از پدیده‌های مهم در این زمینه، رودخانه اتمسفری است؛ نواری طولانی و نسبتاً باریک از بخار آب که گاهی هزاران کیلومتر در جو جابه‌جا می‌شود.

این جریان‌ها می‌توانند رطوبت فراوانی را به یک منطقه منتقل کنند و در صورت برخورد با سامانه‌های صعودی، بارش‌های سنگینی ایجاد کنند.

با این حال، برای تأیید حضور چنین جریانی بر فراز ایران در ۶ مهر، باید نقشه‌های انتقال رطوبت بررسی شوند.

عامل دیگر، جت‌استریم یا جریان سریع هوا در ارتفاعات بالای جو است. تغییر مسیر این جریان می‌تواند حرکت سامانه‌های کم‌فشار و نفوذ هوای سرد را تحت تأثیر قرار دهد.

هم‌زمانی ناوه در تراز ۵۰۰ هکتوپاسکال با رطوبت کافی، می‌تواند شرایط را برای صعود هوا و شکل‌گیری بارش مهیا کند.

در شمال ایران، رطوبت دریای خزر و برخورد باد‌های مرطوب با دامنه‌های البرز، زمینه صعود اوروگرافیک را فراهم می‌کند؛ فرایندی که با بالا رفتن هوا در برخورد با کوهستان، احتمال تشکیل ابر و بارش را افزایش می‌دهد.

در مقابل، پایداری و فرونشینی هوا در مناطق مرکزی و جنوبی می‌تواند مانع رشد ابر‌های باران‌زا شود.

بنابراین، ورود یک موج بارشی به کشور به هم‌زمانی رطوبت، صعود هوا و شرایط مناسب در لایه‌های مختلف جو وابسته است.

انتهای پیام/